Tight Aggressive vs Loose Aggressive

Żetony i karty

Ciągle trwa debata wśród najlepszych graczy pokerowych na świecie, czy tradycyjna strategia nazywana TAG jest strategią powoli umierającą. Wielu uważa, że to co wcześniej nazywane było "zwycięską strategią" jest zastępowane przez nową strategię loose aggressive play (LAG), którą uwielbiają gracze z krajów skandynawskich. Dlaczego więc strategia TAG wciąż istnieje?

Wielu graczy twierdzi, że powodem jest pokerowa literatura, w której wciąż edukuje się nowicjuszy, że tight aggressive style of play (TAG) jest najbardziej przydatna, szczególnie w grze turniejowej. Dla gracza, który dopiero uczy się podstaw gry na pozycji oraz podbijania przed flopem, takie spory wśród graczy mogą być mylącym miksem argumentów.

Rozwiązaniem wydaje się znajomość obu styli i umiejętność ich zastosowania w zarówno całym turnieju jak i w pojedynczym rozdaniu. Wobec graczy, którzy grają zbyt tight i nie angażują się w duże pule, optymalnym rozwiązaniem jest skorzystanie ze strategii LAG. Natomiast grając przeciwko graczom, którzy nieustannie zagrywają all-in najlepiej zastosować pułapkę, i karać ich za brak szacunku. Wielu graczy twierdzi również, że powinno mieszać się oba style w zależności od stołu oraz fazy turnieju. Generalnie, jeżeli zbliża się faza buuble, a większość graczy zwania tempo gry powinieneś wykorzystać ten fakt i grać nieco agresywniej, wywierając presję na shortach.

Fundamentalnymi zasadami strategii TAG jest agresywna gra kiedy posiadamy silne karty startowe oraz pasowanie rąk spekulacyjnych. Najlepszymi rękami zgodnie ze strategią TAG są wysokie pary, as z wysokim kickerem oraz suited connectory. Wielkość podbicia nie powinna być wysoka, ponieważ twoim celem jest wyeliminowanie limperów a nie ryzykowanie utraty dużego pota. Jest to bardzo opłacalna strategia dla początkujących graczy.

Jeżeli chodzi o strategie LAG to dobra gra według tej strategii opiera się na bardzo dobrym czytaniu gry przeciwnika i pracy na analizie rozdań po zakończeniu sesji. Na pewno wielu graczy zna rozdania z udziałem Gusa Hansena czy Patrika Antoniusa, którzy zagrywają all-in nie posiadając niczego a i tak wygrywają rozdanie np z A- high, oczywiście nie polecamy takiej gry początkującym graczom, chcemy tylko uświadomić Wam, że to doskonała znajomość gry rywala a nie bezmyślność spowodowała takie zagranie a nie inne.

Dobry gracz turniejowy zawsze na początku szuka graczy tight, aby odebrać im ich żetony. Gracze tight boją się angażowania w duże pulę, boją się że odpadną z turnieju dlatego doświadczeni zawodnicy zawsze potrafią to wykorzystać.

Dobre czytanie rywala, udane blefy, dobra gra bez pozycji wymagają praktyki, dlatego jak powtórzyliśmy kilka razy w tym tekście początkującym graczom dla których jest ten artykuł zalecamy grę tight a dopiero później po nabyciu niezbędnej wiedzy oraz praktyki sugerujemy bardziej agresywną grę. Wielu zawodowców twierdzi, że tylko agresywna gra może dać ci zwycięstwo i zgadzamy się z tym, ale tylko jeżeli mówimy o średnich i wysokich stawkach. Na micro stawkach gra tight jest najlepszą drogą do osiągnięcie sukcesu.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?