Strategia turniejowa Erica Baldwina - gra three-handed, część 2

Strategia turniejowa Erica Baldwina - gra three-handed, część 2 0001

W części pierwszej naszej rozmowy Eric Baldwin odpowiedział na pytania związane ze strategią turniejową, w momencie gdy gra zejdzie do zaledwie trzech rąk. W części drugiej zobaczycie, jak teoretyczne koncepcje wprowadzać w życie. Poniższa ręka pochodzi z eventu #34 World Series of Poker No-Limit Hold'em z buy-inem 1500 $.

Gracze oraz stacki:
Jonas Klausen – 3 685 000 - Button
James Taylor – 2 450 000 - Small Blind
Eric Baldwin – 3 345 000 - Big Blind

Blindy oraz Ante:
30 000 / 60 000 ante 5000

Po pierwsze, jak wyglądała dynamika między tobą, a rywalami i co myślałeś o Taylorze przed rozdaniem kart.

Obaj moi rywale byli dobrzy oraz agresywni. Jeżeli grasz three-handed, musisz cały czas gromadzić żetony. Dlatego też moim planem było branie ich właśnie od Taylora. Klaussen nie był dobrym kandydatem do okradania. Miał pozycję na mnie w dwóch na trzy rozdania i moim zdaniem zachowywał się znacznie agresywniej od Taylora.

Preflop: Klausen spasował, a Taylor zagrał raise do 180 000. Baldwin sprawdził z A-5. W pocie znajdowało się wówczas 375 000.

Możesz wyjaśnić swój tok rozumowania w momencie, gdy Taylor zagrał do ciebie raise ze small blinda? Dlaczego zagrałeś tylko call przed flopem?

Grał open raise ze small blinda z dość dużo, dlatego też zrzucenie asa byłoby tutaj zbyt weak. Jednakże z drugiej strony czułem, że gdybym zagrał re-raise, szanse na jego 4-bet push byłyby spore, a wówczas musiałbym zrzucić oczywiście moją rękę. Dlatego też zdecydowałem się tylko na call i grę deep stackiem z pozycji.

Flop: Na flopie spadły {9-Hearts}{9-Spades}{2-Diamonds}. Taylor zagrał continuation bet w wysokości 235 000, a Baldwin zdecydował się na sprawdzenie. W tym momencie pula liczyła sobie aż 845 000.

Czy spodziewałeś się niemal zawsze dostać continuation bet od Taylora na takim boardzie?

Tak. Jeżeli nie trafił nic, to jest to bardzo dobry spot do zagrania c-beta. Jeżeli miał pocket parę, wówczas jest szczęśliwy, że może zgarnąć pulę w momencie, gdy ma najlepszą rękę – unikając przy tym niewygodnej karty na turnie. To w sumie nie zmieniało mojej sytuacji w tym spocie. Jeżeli rywal będzie betował bardzo często w takich okolicznościach, wówczas poddanie asa jest zbyt weak. Jeżeli poddałbym rozdanie w tym miejscu, to po co miałbym sprawdzać przed flopem? Aby trafić porządnie na pierwszych trzech streetach z asem i piątką?

Nasze stacki były tak duże, że gdybym zagrał raise, zostawiłbym rywalowi otwarte drzwi do zagrania 3-bet all-ina. Taylor jest graczem, którego zdecydowanie stać na takie zagranie z niczym. Dlatego właśnie sprawdziłem. To również dawało mu do zrozumienia, że bardzo prawdopodobnym jest, iż mam dziewiątkę, ponieważ tylko sprawdziłem.

Turn: Na turnie spadła {4-Hearts} i w tym momencie board przedstawiał: {9-Hearts}{9-Spades}{2-Diamonds}{4-Hearts}. Taylor odpalił second barrel za 425 000, na co Baldwin zareagował all-inem. Taylor ostatecznie spasował zostawiając sobie ostatnie 1 600 000.

Dlaczego zdecydowałeś się na właśnie takie zagranie?

Na turnie złapałem gutshota do wheela. Jeżeli Taylor nie miał pocketa dwójek, rakiet i dziewiątki, to miałem zawsze 7 outów na wygranie rozdania, gdybym został sprawdzony i był z tyłu. Stwierdziłem również, że sam mogę bardzo wiarygodnie reprezentować dziewiątkę, pocketa dwójek, czy dużą parę i tym sposobem zmusić go do spasowania masy rąk. Doszedłem również do wniosku, że mój rywal mógł z dużym prawdopodobieństwem zagrać second barrel jako czysty bluff. Niestety, mógł to robić również z lepszym asem od mojego i gdybym sprawdził, dałbym mu możliwość bluffowania all-in na riverze.

Wybrałem opcję all-ina, ponieważ to ja chciałem mieć fold equity w tym rozdaniu. Co więcej, nie grałem jakiś wielkich rąk wcześniej i zawsze na showdownie pokazywałem dobre układy. To oczywiście pozwoliło mi wierzyć, że zmuszę swojego rywala do zrzucenia nawet takiej ręki, jak średnia para.

Wspomniałeś o outach na gutshota w wypadku, gdybyś został sprawdzony. Myślisz, że gracze popełniają błąd w bluffowaniu bez pot oddsów, jeżeli zostaną sprawdzeni? Czy wykonałbyś ten sam ruch, gdyby na turnie pokazała się inna blank karta?

Jeżeli zostałeś sprawdzony i masz pot equity, wówczas sytuacja staje się znacznie bardziej dochodowa. Jakkolwiek, są sytuacje, w których nie potrzebujesz żadnego pot equity, ponieważ prawdopodobieństwo, że twój rywal spasuje jest tak duże, że każdy bluff jest tutaj dochodowy. Bardzo ważnym jest, aby odpowiedzieć sobie na pytanie: „Z jakimi rękami rywal może mnie tutaj sprawdzić, gdybym bluffował?” Następnie trzeba zastanowić się, jakie jest prawdopodobieństwo, że rywal ma jeden z tych układów, bazując na wcześniejszej akcji. Nie jestem na 100 % pewny, czy zagrałbym identycznie, gdyby na turnie spadła kolejna blank karta. Gdy dostałem 4 dodatkowe outy, wówczas podjęcie tej decyzji było znacznie łatwiejsze. Zanim Taylor spasował, minęła cała wieczność. Później przysięgał, że miał pocketa dam.

Tym samym wracamy do twojej najważniejszej rady, która mówi, że musisz potrafić czytać swoich rywali oraz wykorzystywać to nie bojąc się poważnych zagrań.

Dokładnie. Gra Three-handed nie jest wcale ładna. Niekiedy trzeba pokusić się o naprawdę grubą akcję, aby znaleźć się w pozycji, z której wygrywa się turniej.

Po tej akcji, Baldwin objął prowadzenie w turnieju, co pozwoliło mu na wygranie swojej pierwszej bransoletki WSOP i zgarnięcie 522 000 $.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?