O strategii DON jeszcze słów parę

O strategii DON jeszcze słów parę 0001

Dobry początek to połowa wygranej bitwy. Nie znają przyszłych wydarzeń łatwo wpaść w pułapkę i stać się więźniem okoliczności. By dobrze rozpocząć turniej trzeba zrozumieć, co robić. Dzisiaj porozmawiamy po raz kolejny o wstępnych fazach turniejów DON.

Jedną z lepszych opcji rozpoczynania gier DON przedyskutowaliśmy w poprzednim artykule - należy grać bardzo powściągliwie, łatwo i bezpiecznie. Czy to jednak oznacza, że musisz ślepo podążać za radami w każdym turnieju? Oczywiście, że nie. Kiedy więc powinniśmy grać tym stylem w początkowych fazach DON?

Zdecydowanie łatwiej jest przeczekać wczesne poziomy wejść w ciemno i ograniczyć grę post-flop, szczególnie jeżeli masz mało doświadczenia. Nie wątpliwości, że taki styl gry będzie dobry jeżeli większość twoich oponentów od początku gra looser i agresywnie. W takim przypadku nie ma co zmieniać i ryzykować tak samo jak ci gracze, którzy chcą szybko opuścić turniej. Możemy tylko patrząc zwiększać szansę na część puli turnieju. Korzyści są małe, ale nic nie tracimy. Ręce innych graczy działają na naszą korzyść.

Wszystko zmienia się, kiedy twoja gra preflop nie jest na poziomie, który charakteryzuje początkującego. Zręczna gra po flopie staje się dla graczy loose bardzo opłacalna na początkowych poziomach turnieju. Dzieje się tak, ponieważ możemy wykorzystać słabość gry oponentów i mocno polepszyć stack, w zamian ryzykując stratę małej liczby żetonów. My nie będziemy jednak rozważać takiego obrotu sprawa, bo nasze teksty przeznaczone są dla osób początkujących w grze. Pozostanie aktywnym po flopie charakteryzuje mocnych i doświadczonych graczy.

Rozważmy teraz inną opcję - jesteś na stole tight, a gracze są bardzo ostrożni. Większość rozdań jest przez kogoś podbijana, a inni gracze zrzucają. Jeżeli ktoś odpowiada na przebicie, to gracz ten wygrywa rozdanie preflop lub na flopie bez walki. Od czasu do czasu nikt nie wchodzi do gry, a gracz z dużej ciemnej zyskuje parę darmowych żetonów. Co w takim wypadku? Tracimy korzyści z gry tight, bo inni gracze nie mają tendencji włączania się w konfrontacje. Nasz udział w puli turnieju pozostaje taki sam, tracimy czas i sytuacje, które mogłyby się rozegrać na naszą korzyść. To jednak za mało, aby ryzykować - odsyłam do tytułu.

O strategii DON jeszcze słów parę 101

W początkowych fazach turnieju większość graczy będzie się zachowywać tak samo jak my. Co z tgo wynika?
Gdy nadejdzie średnia faza turnieju, ci gracze tight się "aktywują". Rozpocznie się kradzież blindów, re-steale, all-iny, generalnie spory bałagan. Przed początkiem późniejszej fazy odpadnie 1-2 graczy. Jeżeli jednak wejścia będą wysokie, a przy stole zostaną wszyscy gracze - końcówka turnieju będzie ciężka. Luźne pushe i inne nieco mnie luźne metody gry będą dominować, ale będzie to po prostu loteria o to, kto ma więcej szczęścia, a my znajdziemy się w jej centrum.

Wniosek jest prosty. Jeżeli na początku turnieju mamy przeciwko sobie graczy tight, to teraz powinniśmy grać luźniej. Po zdobyciu 100-200 żetonów, możemy już nieco spokojniej przejść fazę chaosu w środkowym etapie turnieju, grając porządną końcówkę. Jeżeli w tym momencie możemy znacząco zwiększyć stacka, wtedy środkowe fazy przejdziemy bez problemu, a stack jeszcze się zwiększy. Nasze fold equity będzie w środkowej fazie rosnąć przeciwko graczom tego typu. Oni będą grać podobnie jak my, gdybyśmy znaleźli się na ich miejscu. Mając mniejszy stack będą grać luźniej, ale w odpowiedzi na akcje inną pozostaną tight. W takim przypadku późna faza turnieju nie powinna być zbyt trudna.

Tak więc mamy jeden z czynników, który powoduje, że początek naszego turnieju powinniśmy rozpocząć inaczej.

O strategii DON jeszcze słów parę 102

Jeżeli nie bardzo jeszcze wierzysz w siebie i boisz sie skomplikowanych decyzji po flopie - lepiej skorzystaj z rad dla początkujących i trzymaj się strategii początkowej. W takim przypadku pojawią się pewne problemy w środkowej i późnej fazie turnieju, ale gra tight dla mało doświadczonego gracza, będzie w początkowej fazie bardziej odpowiednia. Przezorny zawsze ubezpieczony - zbytnia agresja w początkowej fazie nie będzie zgodna z tym powiedzeniem. Nie przeszacujcie więc swojej siły.

Powiedzmy jednak, że nie boisz się zaryzykować części stacka w nadziei na jego zwiększenia (uwaga: to na pewno zwiększy wariancję). Wtedy spróbuj trochę poluzować grę. Tak czy siak, nawet mając na stole samych nitów we wczesnych fazach, trzeba pokazać zbalansowaną grę tight, podbijając tylko karty typu: {J-}{J-}+ oraz {A-}{Q-}+. Czemu nie mogę grać loose? Wyjaśnimy dalej. Oczywiście możecie też limpować z niskimi parami typu {7-}{7-}+ chcąc złapać seta, ale to dobre, gdy i inni limpują. Oczywiście zakres zależy mocno od pozycji.

Na początkowej pozycji zakres zawęża się do {A-}{K-}, {Q-}{Q-} lb lepszej pary. Ręka {A-}{Q-} jest na UTG nawet do zrzucenia, a parę waletów można zlimpować licząc na seta. Wiedząc, że twoi oponenci odpowiedzą na raise z UTG mając bardzo wąski zakres rąk, może być ciężko kontynuować na flopie z tymi rękami. W przypadku przebicia przez flopem, można nawet pomyśleć nad zrzuceniem. Z zakresu limpowania na wczesnych pozycjach, lepiej wyrzucić niskie pary, bo oponenci tight-agressive rzadko pozwolą nam za darmo oglądnąć flopa. W zakresie powinniśmy zostawić {9-}{9-}, {10-}{10-} i {J-}{J-}, bo gdy do puli wejdzie paru graczy, trafienie seta będzie bardzo opłacalne. Gra na wczesnej pozycji jest dość prosta i nie można jej sobie komplikować.

Na środkowej pozycji na stole tight, możesz podbijać {A-}{Q-} i {J-}{J-} i lepszy karty, ale musisz wybrać momenty, kiedy będziesz kontynuował na flopie oraz te, kiedy trzeba zagrać nieco bardziej pasywnie. Granie pod seta na tej pozycji zależy mocno od akcji przed nami. Gdy mamy przed sobą jednego limpera, to warto grać pary typu {7-}{7-} i lepsze, a gdy dwóch lub więcej - wszystkie pocket pary. Pozwolę sobie przypomnieć, że gramy bardziej loose niż zwykle, bo w normalnie zagralibyśmy parę {7-}{7-}+ tylko z dwoma limperami!

Dość kontrowersyjna teza - jeżeli wszyscy do nas zrzucają, a my na środkowej pozycji mamy np. {8-}{8-}, musimy zrozumieć, że openlimp jest zbyt słaby, bo ktoś spróbuje nas izolować podbiciem i wyrzucić z puli. Na podbicie ze średniej pozycji ta ręka jest za słaba. Zabrzmi więc to może dziwnie, ale mając do powiedzenia pierwsze słowo na środkowej pozycji, musimy zrzucać średnie pary, bo na flopie czekają nas trudne decyzje. To nie jest dobry pomysł na szukani zwycięskiej ręki.

Granie {A-}{K-} na późnej pozycji i stole nieco bardziej loose, po limpach, to podobna sytuacja do powyższej. W przypadku podbicia (które będzie tutaj opłacalne) zostaniemy jednak sprawdzeni przez 2-3 oponentów, a nawet więcej. Kontynuowanie może być trudne. Limpowanie tej ręki do multi puli, nawet w przypadku trafienia top pary z top kickerem (tzw. TPTK) nie daje nam gwarancji, że jesteśmy najlepsi, zwykle więc stracimy żetony. Zabrzmi to dziwnie, ale czasem może lepiej zrzucić {A-}{K-} przed flopem, aby nie znaleźć się w trudnej sytuacji.

O strategii DON jeszcze słów parę 103

Na późnej pozycji zakres podbić zależy w głównej mierze od twoich umiejętności gry po flopie. Jeżeli wiedza jest minimalna, to karty typu: {A-}{Q-} i {J-}{J-} są do wyrzucenia. Przy umiarkowanej grze postflop można grać już {A-}{10-} i {9-}{9-}+. Jeżeli dobrze grasz postflop, to przeciwko luźniejszym graczom na blindach, powinieneś raczej grać dość szeroko: większość asów, pary, karty broadway i connectory. Jeżeli jednak grasz dobrze taki zakres, to chyba nie powinieneś czytać tego artykułu o DON-ach ;) Przeciwko graczom tight na blindach szeroki zakres we wczesnej fazie turnieju nie ma sensu, bo pule, które wygrasz będą niewielkie. Przeciwko wąskiemu zakresowi oponenta musimy wyrzucać wszystkie śmieci. Ta sama uwaga odnosi się do stołu tight i wczesnej fazy turnieju - nie możesz grać zbyt tight.

Zakres overlimpa na późnej pozycji jest bardzo szeroki - to chyba jedno z najbardziej opłacalnych zagrań we wczesnych fazach DON-ów, mając przeciwko oponentów grających tight. Na pozycji SB i NN szukamy dobrego flopa, 2 par lub więcej, ponieważ po flopie musimy zagrać be pozycji i bez informacji o akcji innych graczy. Pozycje CO i BTN są bardziej opłacalne - poprzez limpowanie przeciwko wielu graczom tight, wiemy, że w ich zakresie są raczej tylko pary i rzadziej silne suited connectory. Dlatego też na flopie dość rzadko pokażą agresję i tylko mając dobry układ. Mając pozycję wobec wszystkich graczy, czyli ostatnie słowo do powiedzenia, może próbować ukraść pulę, jeżeli nikt nie pokazał agresji. Takie sytuacje przy stole tight nie są raczej częste. Trzeba tutaj zaznaczyć, że stoły, gdzie jest sporo graczy tight formują się raczej rzadko.

Podsumowując (bo tekst artykułu jest ograniczony) - we wczesnej fazie musimy myśleć o tym, co czeka nas w przyszłości i grać według tego. Na niskich wejściach w ciemno możemy grać przeciwko luźnym graczom, ale na stołach tight ten sam styl gry może nie być już korzystny. Musicie zawsze pamiętać, że grę należy zbalansować w odniesieni do oponentów na stole. W przypadku turniejów turbo lub turbo struktury strategia odgrywa dużą rolę, bo ona zadecyduje o naszej przyszłości. Dobry start to połowa sukcesu.

O strategii DON jeszcze słów parę 104

Powyższy tekst jest tłumaczeniem z rosyjskiej wersji naszego serwisu

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?