WSOP 2017 Now Live

Tak walczył o zwycięstwo: wszystkie all iny Martina Jacobsona w finale WSOP

Martin Jacobson mistrzem WSOP

Zwycięzcą Main Eventu World Series of Poker został Martin Jacobson, który aż 19 razy w czasie stołu finałowego był na all inie. Postanowiliśmy przeanalizować dla was te sytuacje, kiedy Szwed grał za wszystko.

Rozdanie #58

Dwa rozdania po tym, jak został wyeliminowany Mark Newhouse, będący na shorcie Jacobson wepchnął się z SB z {A-Diamonds}{j-Spades} po otwarciu Dana Sindelara. Amerykanin wyrzucił {9-Clubs}{7-Clubs}, a gdyby sprawdził miałby 40% szans na wygranie rozdania.

Rozdanie #66

Na następnym okrążeniu Sindelar znów zaatakował z buttona, mając nad Szwedem przewagę 50BB/20BB. Tym razem otwierał z {k-Spades}{3-Spades} i wyrzucił karty do all ina Jacobsona z dziewiątkami.

Rozdanie #76

Chip leader William Tonking otworzył za 1,1 mln (stack 54,5) z szóstkami, na co Jacobson odpowiedział all inem za nieco ponad 10 mln z {a-Clubs}{k-Hearts}. Po raz pierwszy Szwed ryzykował, mając mniej niż 50% szans na zwycięstwo. Tonking jednak spasował.

Rozdanie #81

Sindelar spadł do 20 mln na blindach 250 tys./500 tys. i otworzył za 1,25 z SB z {q-Diamonds}{4-Hearts}, na co Jacobson wepchnął się z ósemkami, które miały 70% szans. Sindelar po raz trzeci spasował.

Rozdanie #84

Tylko trzy rozdania czekał Jacobson na kolejne zagranie all in. Tym razem wepchnął 13,1 mln po otwarciu Tonkinga. Amerykanin spasował {J-Hearts}{10-Spades}, które byłoby daleko z tyłu za {A-Clubs}{J-Clubs} Szweda.

Rozdanie #91

Jacobson na buttonie po raz kolejny odpowiedział all inem na otwarcie Sindelara. Tym razem Amerykanin zagrał za 1,3 mln z {A-Hearts}{6-Spades}, a Szwed wepchnął 15 mln z dziewiątkami. Sindelar spasował, mając tylko 30% szans.

Rozdanie #112

W tym rozdaniu Jacobson nie ryzykował wszystkich żetonów, ale i tak było bardzo ważne. Politano i Sindelar niedawno zostali wyeliminowani, a Szwed znów znalazł się na shorcie. Mniej od niego miał tylko Pappas, po jego lewej stronie. Gracze spasowali do Jacobsona, który wepchnął się z {q-Diamonds}{3-Diamonds}, które zostały sprawdzone przez Pappasa z {k-Spades}{J-Spades}. Lepsza ręka się utrzymała i Szwed spadł do 15 BB.

Rozdanie #117

Niedługo potem Pappas ponownie się podwoił, a Jacobson spadł poniżej 9 mln. Po otwarciu Jorryta van Hoofa za 1,4 mln z {k-Clubs}{2-Clubs}, Jacobson wepchnął się z dużego blinda z {a-Clubs}{8-Diamonds}, które miało 61% szans. Holender jednak spasował słabego króla.

Rozdanie #118

Tonking zaatakował z buttona z {8-Clubs}{7-Diamonds} mając w stacku 62 mln, a Jacobson natychmiast odpowiedział all inem z małego blinda z 11 mln z {A-Spades}{2-Spades}. Mimo ogromnej przewagi w żetonach Tonking nie zdecydował się na call.

Rozdanie #138

Jacobson stracił 3 mln w starciu ze Stephensenem i spadł do zaledwie 6,5 mln przy blindach 400 tys./800 tys..Innym shortem był Larrabe (9,5), pozostali mieli od 27 mln do 72 mln.
W tym rozdaniu Jacobson wepchnął 8 BB z cutoffa z {a-Diamonds}{7-Clubs}. Na dużym blindzie był Van Hoof z 90 BB, który jednak spadował {10-Spades}{2-Hearts}.

Rozdanie #145

To jedno z kluczowych rozdań dla losów Jacobsona. Larrabe odpadł na 6. miejscu, a Szwed znów był shortem. Wepchnął ostatnie 6,3 mln z {A-Diamonds}{8-Hearts} i został sprawdzony przez Tonkinga z {k-Spades}{J-Hearts}. Jacobson miał 57% szans na zwycięstwo i niski board zapewnił mu podwojenie.

Rozdanie #156

Podwojenie dało mu trochę więcej opcji niż tylko all in/fold, ale w tym rozdaniu zagrał za wszystko. Po otwarciu Stephensena za 1,7 mln Szwed wepchnął 17 mln. Norweg długo myślał z {5-Diamonds}{5-Clubs}, ale ostatecznie spasował. I dobrze zrobił, bo miałby tylko 19% szans w starciu z {6-Hearts}{6-Diamonds} rywala.

Rozdanie #191

Przez siedem okrążeń Szwed nie grał all in. W 176. rozdaniu wskoczył na 2. miejsce, ale potem podwoił Stephensena i znów się skrócił do 16 mln.
Van Hoof otworzył za 1,8 mln, a Jacobson z dużego blinda wepchnął 16 mln z {10-Spades}{10-Hearts}. Van Hoof spasował {q-Diamonds}{5-Diamonds}, które miałyby 32% szans.

Rozdanie #193

Blindy to już pół miliona/milion. Van Hoof otworzył z UTG z {A-Hearts}{4-Spades}, na co Jacobson odpowiedział all inem z buttona z {K-Hearts}{Q-Hearts}. Gdyby Van Hoof sprawdził, miałby 55% na zwycięstwo. On jednak wyrzucił słabego asa.

Rozdanie #197

Jacobson miał {a-Spades}{4-Diamonds} na SB i kiedy rywale spasowali do niego, wepchnął się za 18 mln. Pappas z {8-Spades}{2-Clubs} oczywiście nie zdecydował się na call za 2/3 stacka.

Rozdanie #203

Po kolejnym okrążeniu mieliśmy pewien ruch w czołówce. Stephensen podwoił się kosztem van Hoofa. Pozostali - Jacobson, Pappas i Tonking - mieli około 20 mln.
Po otwarciu van Hoofa z UTG z {a-Spades}{10-Clubs}, Jacobson zagrał all in za 22,4 z buttona. Van Hoof spasował, jakby wyczuł, że rywal ma {a-Hearts}{a-Diamonds}, z którymi mialby tylko 9% szans.

Rozdanie #208

Poprzedni all in z SB do będącego na BB Pappasa niemal kosztowały Jacobsona tytuł. Tym razem Jacobson (miał minimalnie mniej od rywala) wepchnął się z {5-Clubs}{5-Spades} i został sprawdzony przez Pappasa z {A-Diamonds}{J-Hearts}. Szwed miał 54% na zwycięstwo i już na flopie trafił seta. Dzięki temu zwycięstwu wreszcie miał duży stack.

Rozdanie #223

Poprzednie rozdanie było katastrofą dla Jacobsona. Szwed z {A-Clubs}{K-Clubs} przegrał 15 mln do Stephensena {k-Diamonds}{Q-Spades}, który trafił runner-runner tripsa dam.
Van Hoof otworzył za 2,2 mln z buttona z {a-Hearts}{5-Spades}, na co Jacobson sprawdził z BB z {J-Hearts}{8-Hearts}. Na flopie {q-Spades}{10-Hearts}{9-Hearts}, Szwed miał strita i draw do pokera. Po checkach pojawiła się {4-Hearts}, na co Jacobson zagrał 3,5 mln, rywal sprawdził mając draw do nutsowego koloru. {2-Spades} na river nic nie zmieniła i Van Hoof nie mógł sprawdzić all ina Szweda.

Rozdanie #224

Van Hoof otworzył z UTG za 2,2 mln, Tonking wepchnął się za 20 mln z buttona, na co Jacobson odpowiedział allinem za 21,4 mln. Van Hoof wyrzucił {q-Diamonds}{7-Diamonds}. Tonking z {2-Hearts}{2-Clubs} miał tylko 18% z {10-Hearts}{10-Diamonds} Szweda. Wprawdzie flop {4-Clubs}{5-Clubs}{j-Clubs} znacznie zwiększył jego szanse, ale {6-Diamonds} i {q-Spades} przesądziły o jego eliminacji.

To było ostatnie rozdanie, w którym Jacobson ryzykował swoje turniejowe życie. Pod koniec pierwszego dnia finału odebrał kilka milionów od van Hoofa i zdobył prowadzenie, którego nie oddał już do końca turnieju.

Przetrwał aż 19 all inów

Pierwszego dnia November Nine, Jacobson pokonał niesamowitą drogę od shorta do lidera. Był zagrożony eliminacją w dużej części rozdań.
W 19 opisanych powyżej all inach Jacobsona, Szwed miał mniej niż 50% szans na zwycięstwo tylko 3 razy. Tylko 4 razy doszło do showdownu, a Jacobson przegrał tylko raz - z Pappasem w rozdaniu w którym nie ryzykował wszystkiego (Pappas miał mniejszy stack).
Dwanaście allinów Jacobsona to zagrania z blindów. Dwanaście razy allinował się po otwarciu rywala, pięć razy sam otwierał allinami. Inaczej było tylko w dwóch ostatnich opisanych rozdaniach - all in na river oraz 4-bet all in.
Dziewięć razy grał all in mając asa (raz nawet dwa), siedem razy miał parę. W rozdaniu #224 miał asy - jedyną parę wyższą niż dziesiątki.

Walka o 10 milionów dolarów

Ostatnie rozdanie było ciekawe z punktu widzenia strategii turniejowej. Gdyby van Hoof, mający ponad 100 milionów żetonów zdecydował się na call, mogło to się zakończyć na trzy sposoby:

  1. Wygrana Tonkinga.
    W tym przypadku mielibyśmy główną pulę 62,1 mln i pulę boczną 1,7 mln. Zwycięstwo Tonkinga dałoby mu awans na 2. miejsce. Jacobson zostałby wyeliminowany, albo zostałby tylko z pulą boczną. Van Hoof wciąż prowadziłby z ponad 80 mln.
  2. Wygrana Jacobsona.
    Gdyby Jacobson wygrał trzyosobowe starcie, miałby 64 mln, Tonking by odpadł, a Van Hoof wciąż by prowadził, mając ponad 80 mln.
  3. Wygrana van Hoofa.
    Tak by się zakończyło to rozdanie, gdyby Holender sprawdził, jako że na river pojawiła się dama. Od razu mielibyśmy heads-upa ze Stephensenem, w którym van Hoof miałby przewagę 140:60.

W grze cash decyzja o wyrzuceniu kart do 4-betu Jacobsona jest dobra. Ale w tak późnej fazie turnieju i z tak dużym stackiem, trzeba powiedzieć, ze van Hoof zagrał nieco zbyt zachowawczo. Jacobson podjął decyzję o all inie w jakieś 6 sekund. Van Hoof spasował jeszcze szybciej. Gdyby pomyślał dłużej, prawdopodobnie doszedł by do wniosku, że call byłby lepszym pomysłem z punktu widzenia strategii turniejowej.
Van Hoof popełnił błąd, Jacobson wygrał to rozdanie, a później cały turniej z dokładnie tymi samymi kartami - czerwonymi dziesiątkami, które dały mu 10 milionów dolarów.

WIĘCEJ HISTORII

Pokerwni gracze

O czym myślisz?