Kącik historyczny - wczesne zmiany w pokerze

Kącik historyczny - wczesne zmiany w pokerze 0001


W poprzednich artykułach opowiedzieliśmy Wam o korzeniach pokera i szalonych czasach gdy poker był grany na Dzikim Zachodzie przez ludzi żądnych przygód i wyjętych z pod prawa. Teraz chcemy spojrzeć na rozwój gry, który doprowadził do powstania znanych obecnie odmian pokera.

Najwcześniej znana odmiana pokera grana była w Nowym Orleanie (1829 rok). Używano talii 20-kart (A-K-Q-J-T) równo dzielonej pomiędzy 4 graczy. Nie było więc dobierania, a bety były robione z układami typu jedna para, dwie pary, trips, tzw, ful - bo tylko takie układy były możliwe przy pięciu aktywnych kartach, plus oczywiście kareta. W odróżnieniu od klasycznego pokera gdzie najlepszy układ (królewski poker) może być wyrównany przez poker w innymi kolorze, to tutaj oryginalna ręka z czterema asami lub czterema królami i asem, była absolutnie nie do pobicia.

Są także historyczne dane, które mówią, że ta 20-kartowa gra konkurowała z grą na 52 karty, która grana była w latach 30-tych XIX wieku na łodziach pływających po Mississipi. Stopniowe adoptowanie gry na 52 karty było po części spowodowane chęcią przyciągnięcia większej ilości graczy, częściowo również by zaznajomić graczy z nowym układem, który wprowadzono, czyli kolorem (strit nie był wtedy jeszcze znany). Przede wszystkim jednak chciano by w grze była odpowiednia ilość kart do dobierania, która to rzecz była również nowością, a właśnie to zmieniało pokera z typowej gry hazardowej w grę, w której liczą się umiejętności. Te nowości zostało przejęte z angielskiego odpowiednika gry o nazwie Brag, który grany był w XIX wieku.

Pomiędzy rokiem 1830 a 1845 pokera grano coraz większą ilością kart, aż do 52. Dawało to możliwość uczestnictwa w grze więcej niż 4 osobom, wzrastała ważność układu takiego jak kolor i innych kombinacji. Koniec tej fazy rozwoju pokera przypada na moment gdy wprowadzono dobieranie kart, znane ze wspomnianego już Braga. To zwiększyło emocje w grze, wprowadzając drugą fazę betowania, a także dając możliwość poprawienia się znacznie słabym ręką, szczególnie nic nie wartym, ale obiecującym układom typu 4 karty w kolorze.

Od lat 50-tych XIX wieku poker przeżywał gwałtowne zmiany i innowacje, ponieważ jego popularność rozniosła się poprzez takie dramatyczne wydarzenie jak wojna domowa. Wprowadzono grę Stud inaczej zwaną "stud-horse", którą wymyślili kowboje z terenów Ohio, Indiany i Illinois. Ta odmiana stała się bardzo popularna pośród żołnierzy walczących w wojnie domowej.

Następnie wprowadzono też grę zwaną Jack Pots, która w oryginalnym zamyśle mówiła, że nie można otworzyć dopóki nie ma się pary waletów lub lepszej, a jeżeli ktoś miał to musiał wręcz otworzyć. Druga część tej zasady została później porzucona, bo na 5-osobowym stole przynajmniej jeden gracz otrzymywał rękę jak walety lub lepszą.

Ta zasad miało na celu nieco zdyscyplinować szalonych graczy, którzy uderzali by z każdym układem, ale miała też zachęcić ostrożnych graczy do gry, w sytuacji gdy mieli jakąś sensowną rękę, ale bali się wejść do puli bo otwierali ją szaleni gracze bez niczego.

Nie wszyscy jednak lubili grę Jack Pots. Niektórzy hazardziści mówili, że gra jest jak loteria, z tą różnicą, iż tam wszyscy gracze muszą kupić bilety.

Specjalista od gier karcianych, Robert Frederick Foster, w swojej książce wydanej w 1897 roku, opisał Jack Pots jako grę która kompletnie zabiła blefowanie - tę dumę i przyjemność starych wyg.Tym niemniej dodaje on (przecząc samemu sobie), Dwa wielkie kroki w historii i rozwoju pokera to bez wątpienie wprowadzenie drawa, który miał poprawiać układ oraz wymyślenie jack-pot jako leku na przesadną ostrożność...to pojawiło się i pozostało.

Wraz z Jack Pot-em grano także w inne warianty pokera. Draw, Stud oraz Jack Pots wymienione są w książce "The American Hoyle" (edycja z 1875 roku), wraz w Whiskey Poker - formą gry opartej na pokerowych układach oraz Mistgris, która to była pokera z 53 kartami. Jedna z nich nazwana była "wild" ("czarna karta towarzysząca każdej talii"). W tamtych czasach rozpoznawalne było już wiele odmian pokera, choć nie było to jeszcze bardzo uniwersalne.

W pierwszych latach XX wieku po raz pierwszy przedstawiono gdy Hi/Low oraz Lowball gdzie zwycięzca był wyłaniany nie tylko przez najlepszą kombinację kart, ale również przez najniższą kombinację.

W 1911 roku prokurator generalny stanu Kalifornia Harold Sigel Webb orzekł, że poker dobierany jest grą umiejętności i tym samym nie może być obejmowany przez prawo antyhazardowe. Jednakże orzekł także, że gry Stud to ciągle gry szansy, co powoduje, że są nielegalne. To spowodowało rozwój nowych gier dobieranych i używania dzikich kart.

Gry Stud i Draw to jeden z działów gier, Holdem i Omaha to drugi, ale zaczęły się wtedy pojawiać gry, które miały również jedną lub więcej kart wspólnych. Najwcześniej pojawiła się gra o nazwie Wild Widow (1919r.), gdzie zanim gracze otrzymali 5-tą kartę do rąk, to pojawiała się wspólna na stole, a wygrywał najlepszych układ z kart własnych i właśnie tej na stole. W 1926 roku pojawiła się kolejna gra - Spit in the Ocean. Rozdawano tylko 4 karty, a wspólna była dziką kartą (były nią też 3 pozostałe tej samej rangi).
Od I Wojny Światowej zaczęło pojawiać się coraz więcej odmian pokera.

Już na początku XX wieku poker stał się najpopularniejszą grą karcianą na świecie. Gra ta nie była już kojarzona z oszustami i profesjonalnymi hazardzistami - była to gra umiejętności i sport, który przyciąga wiele osób.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?