Kącik historyczny - korzenie pokera

Kącik historyczny - korzenie pokera 0001

Istnieją setki odmian pokera, w które gra się dzisiaj na całym świecie. Skąd się one wzięły i jak to się stało, że pojawił się poker będący dzisiaj częścią światowej kultury gry? To co wiemy, to fakt, że gra ta jest znana w naszej kulturze od ok. 200 lat, ale jak to się rozpoczęło i ewoluowało do gry, którą znamy i gramy współcześnie?

Istnieje wiele różnych teorii odnośnie miejsca gdzie zapoczątkowano pokera. Jedna z nich mówi, że gra pojawiła się w 900 r.n.e w Chinach, ale w starożytności w tym kraju nie było kart. W zapiskach możemy odnaleźć wzmianki o tym, że w 969r. Cesarz Mu Tsung przedstawił swoje żonie “Karty Domino". Chiny to nie jedyne możliwe miejsca pojawienia się gry.

W Egipcie odkrywcy znaleźli fragmenty kart datowane na XII i XII wiek. Co prawda dokładne pochodzenie oryginalnej egipskiej gry nie zostało odkryte, ale fragmenty, które znaleziono można połączyć z tymi, które używane były we wschodniej pochodnej gry, która nazywała się "Ganjifa" (Karty Skarbów), znanej we wczesnym XVI w.

Talia kart Ganjifa miała aż 96 pomalowanych kart. To ta gra pomogła zainspirować perską grę "As Nas" - 25-kartową grę na 5 osób, pochodzącą z XVII wieku. Nas jest jedną z najdawniejszych gier, która najbardziej podobna jest do współczesnej gry w pokera. Gra Nas także uwzględniała indywidualne rundy betowania i posiadała ranking rąk.

Gry gra ewoluowała, przeniosła się także do wschodniej Europy, a wiele z gier posiadało 20 kart. To "Tarot" Arkan Małych z kartami w kolorach zainspirował współcześnie popularną talie 52 kart. Pierwszymi krajami, które grały za pomocą różnych odmian talii tarota były Hiszpania i Włochy, a karty te przypominały współczesne i też miały 4 unikalne "kolory": Mieczy, Denarów, Buław, Pucharów.

Gdy gra w karty rozprzestrzeniała się po Europie, inne kraje wprowadził swoje własne "kolory". Szwajcaria używała kombinacji Tarcz, Kwiatów, Dzwonów oraz Żołędzi podczas gdy Niemcy używali Serc i Liści, przyjmując Dzwony i Żołędzie od Szwajcarów.

Do XV w. Francuzi grali grę nazywaną "Poque". Była to gra karciana, która uwzględniała zarówno betowanie jak i blefowania. Poque była pierwszą grą, która używała talii kart przypominającej tę współczesną z Kierami, Karami, Pikami oraz Treflami. W XV wieku właśnie Poque był grą, którą wybierano do gry we Francji, kraju, który w tym okresie był jednym z najbardziej spragnionych karcianej gry.

Francuzom przyznaje się zainspirowanie kolonialnego Nowego Świata grą. Gdy Francuzi przybyli w XVII wieku do Kanady, przywieźli ze sobą swą ukochaną grę Poque. Popularność gry zaczęła się jednak poszerzać w XVIII w. gdy grupa francusko-kanadyjskich osadników przybyła do Nowego Świata, aby osiedlić się w Nowym Orleanie.

Dopiero od momentu wojny domowej Poque zaczął szybko się rozprzestrzeniać i zamieniać w nowocześniejsze wersje gry, z których część nazywamy dzisiaj Stud i Draw. Możemy się domyślać, że właściwy Poker został wymyślony właśnie w tych ciężkich dla Ameryki czasach przełomu wieków. W 1834 został uzyskał wyraźną nazwę Poker dzięki hazardziście, który znany był pod nazwiskiem Green.

Jonathan H. Green (1813-?) nauczył się sztuki hazardu w więzieniu w Cincinnati gdzie odbywał karę. Jego wyjście z więzienia rozpoczęło jego karierę hazardzisty. Green zaczął podróże po rzece Mississippi będącej w owym czasie najbardziej ruchliwym regionem hazardu. Podczas swych podróży natrafił na szybko rozwijającą się grę Poque i napisał swoją własną odmianę gry, która była przypuszczalnie rozwinięta przez innych szulerów podróżujących na statkach rzecznych.

W swoich autobiograficznych zapiskach odnosi się do swojej nowej wersji Poque jako "Gry szulerów". Była to gra na 20 kart, używająca talii w stylu euchre od 10-tki do Asa, dla dwóch do czterech graczy, którzy otrzymywali pięciokartową rękę do obstawiania. "Gra szulerów" zaczęła później wypierać na hazardowym szlaku popularną 3-kartową grę szulerów o nazwie Monte. Nowa gra szybko przyciągnęła ludzi jako, że była postrzegana jako bardziej ambitna. Dawała entuzjastom kart możliwość uczciwej rozgrywki w opozycji do notorycznej nieuczciwości 3-kartowej gry Monte.

Green zainteresował się nową grą i odkrył, że nie było o niej wspomniane w amerykańskiej Hoyle Book of Game, ani nie było w tym momencie żadnej innej dokumentacji.Tak więc Jonathan Green wziął na siebie zadanie formalnego nazwania i udokumentowania "Gry szulerów" w swojej książce "An Exposure of the Arts and Miseries of Gambling".

Jednakże tajemnicą pozostaje kiedy dokładnie stało się to , że gra szulerów zaczęła być znana raczej pod nazwą poker, a nie wariacją Poque. Tym niemniej poker nigdy nie stracił swojej popularności, a gracze mogą teraz znaleźć dosłownie setki wariantów gry w pokera do gry zarówno online jak i w lokalnym kasynie.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?