Historia Pokera - Mayfair Club - Cześć I

mayfair

Na początku lat osiemdziesiątych, bardzo mała liczba osób spoza niewielkiej społeczności graczy w brydża i backgammona w Nowym Jorku, słyszała o Mayfair Club. Założony w latach czterdziestych przez Harrry’ego „Fishy” Fishbeina, zwycięzcy dwunastu mistrzostw w brydżu, Mayfair miał swoją siedzibę w piwnicy niejakiego wielopiętrowa w dzielnicy East Side, niedaleko od Gramerxy Park na Manhattanie i początkowo służył wyłącznie graczom w brydża.

W 1953 roku, Fishbein za 50,000$ sprzedał klub Alowi Rothowi , kolejnemu legendarnemu brydżyście, najbardziej znanemu ze stworzenia słynnej konwencji licytacyjnej, zwanej „Roth-Stone”. Napędzany swoją miłością do brydża, Roth starał się być pilnym szefem klubu, aż do końca lat siedemdziesiątych, kiedy zaczął spędzać coraz więcej czasu w Boca Raton na Florydzie. Podczas jego nieobecności, brydż zaczął być powoli wypierany przez backgammona, a zaledwie dekadę później inna gra obliczonego ryzyka i oczekiwanych korzyści – poker- zaczęła wypracowywać sobie drogę do programu gier oferowanego przez Mayfair , w ten sam, powolny sposób, jaki wcześniej robił to backgammon.

Studiując listę najbardziej zaangażowanych graczy backgammona z wczesnych lat siedemdziesiątych, można dostrzec nieproporcjonalnie dużą liczbę nazwisk – Dan Harrington, Erik Seidel, Jason Lester, Steve Zolotow i Paul Margiel – którzy sławę swą nabyli przede wszystkim w świecie pokera high-stakes. Niektóre źródła wyznaczają Seidela, jako człowieka, który wprowadził Texas hold’em do klubu, po swoim odkryciu jej podczas wędrówki do Las Vegas w 1985 roku. Inni przypisują tę zasługę Zolotowi i Margielowi.

Co ciekawe, początkowo gracze grający w pokera betowali żetonami używanymi w backgammonie, ponieważ w tamtym czasie klub nie posiadał żadnych pokerowych żetonów. Gracze również rozdawali sobie karty samodzielnie, a praktyka ta była kontynuowana nawet po tym, jak Mayfair stał się uznanym card roomem.

Przez to nieraz dochodziło do problemów. Podczas jednej z takich okazji, dwóch graczy, którzy byli raczej nowy w klubie i którzy poprzednio grali tylko na małe stawki, nagle zdecydowali wyskoczyć na największą pokerową grę, jaką oferował Mayfair. Mężczyźni usiedli naprzeciwko siebie i szybko wygrali kilka wielkich pul. Dwóch graczy przy stole podejrzewało nieczystą grę i zdecydowało zakończyć grę, ale reszta kontynuowała grę, mając nadzieję na nauczenie oszustów lekcje.

Szansa na zrobienie tego, pojawiła się podczas następnego rozdania. Jeden z podejrzanych oszustów był dealerem. Rozdał Jasonowi Lesterowi AK, a Billy’emu Horanowi pocket asów. Na flopie pojawiły się A-K-2 i Lester włożył do puli wszystkie swoje pieniądze. Zarówno Horan jak i dealer sprawdzili, dzięki czemu pula przekroczyła 50,000$, a im zostało po mniej niż 1,000$.

Gdy dealer zaczął wykładać na stół turn, Horan zatrzymał go, upierając się, że talia powinna zostać najpierw przełożona. Dealer protestował, ale nie miał innego wyjścia – była to miejscowa zasada, że każdy gracz w rozdaniu może poprosić o przełożenie kart w każdym momencie.

Po niechętnym przełożeniu, dealer rozdał blank na turnie. Wiedząc, że jego set asów nadal jest dobry, Horan wepchnął swoje ostatnie 800$ do puli. Choć miał ponad 50:1 w oddsach, dealer ukrył swoją rękę, ponieważ wiedział, że cudowna karta której potrzebował, już się nie pojawi. Jego fold potwierdził podejrzenia wszystkich. Oszuści zostali poproszeni o wyjście i nie pokazywanie się w klubie po raz kolejny.

Tego typu podejrzanego zachowania pojawiały się coraz częściej, Mayfair musiał więc postarać się o wyższy poziom bezpieczeństwa. W przyszłości, nowi gracze w klubie musieli uzyskać poręczenie od stałych graczy, i zostały zainstalowane 2 drzwi ochronne.

Pod koniec lat osiemdziesiątych, Mayfair zaczął być znany jako jeden z najlepszych undergroundowych pokerowych klubów w całym Nowym Jorku. Rosła także jego reputacja, jako „wylęgarni” świetnych pokerzystów, gdy wielu z jego stałych graczy zaczęło wygrywać niektóre z największych pokerowych turniejów na świecie, włączając w to niezliczone ilości eventów World Series of Poker.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?