Pokerowy Psychiatra, Volume 17 - "Wyjściowa Pozycja"

Pokerowy Psychiatra, Volume 17 - "Wyjściowa Pozycja" 0001

Wyobraź sobie, że masz moc ustanawiania wszystkich praw społeczeństwa. Kreujesz prawa i postanowienia, które mówią o tym, jak każda osoba będzie się zachowywać na każdym etapie życia. Musisz ułożyć „kontrakt społeczny" dla świata. Brzmi fajnie? OK, ale zapomniałem wspomnieć o jednej rzeczy: Nie będziesz znał swojej roli w tym świecie, do czasu, aż wymyślisz wspomniane zasady. Możesz być bogatym rentierem; możesz być samotną matką z dwójką dzieci, emigrantem pracującym na farmie, lub świeżym absolwentem MBA z 6-cyfrową pensją i wspaniałą dziewczyną/chłopakiem.

Powinno Ci to dać sporo do myślenia; nazywa się to teorią „Wyjściowej Pozycji". Spróbuj wpisać w google „Original Position", polecam definicję Wikipedii.

A więc co ma ta teoria wspólnego z pokerem i psychologią? Siadasz przy stoliku podczas turnieju i nie znasz żadnego gracza. To jest 'wyjściowa pozycja', ale wiesz już, że przy kreowaniu społeczeństwa niezbędne są określona zachowania; wiesz także to i owo o pokerowych turniejach. Nie wymyślasz zasad pokera, ale powinieneś, w swojej głowie, skonstruować obraz tego stolika. Przewidywać postępowanie graczy zaczynasz jeszcze zanim karty uderzą o stół. Wydaje mi się, że Twoja wyjściowa pozycja może być błędna i stanowić przeszkodę w sięgnięciu po laury.

Następny krok to zastosowanie do siedzących przy stoliku graczy podstawowej „wiedzy" o pokerze: weak, tight, fish, pro itp. Twoje zadanie to wygrać turniej, a by tego dokonać potrzebujesz odczytać intencje pozostałych graczy opierając się na swojej podstawowej wiedzy o nich i informacjach, które zbierzesz podczas gry, by zmodyfikować swoją wyjściową pozycję. I tutaj pojawia się problem: Jak odróżnić ogólną wiedzę na temat gry od specyficznych informacji na temat każdego przeciwnika przy Twoim stoliku. Dla przykładu weźmy panią siedzącą na miejscu nr 8. n

Twoja startowa pozycja zakłada, że pokerzystki na ogół są słabe, grają tight i łatwo jest je zmusić do spasowania przez mocne przebicie. Jest to, bądź co bądź, turniej z wpisowym $200, a na miejscu nr osiem nie siedzi przecież Annie Duke. Z drugiej strony, czy jesteś w stanie zmienić to przekonanie z biegiem gry, czy może Twoja pozycja jest wsparta przez jakąś pokerową prawidłowość, której nie możesz zmienić bazując na grze przy stoliku? Odwoływanie się do ogólników w przypadku konkretnych pokerzystów to częsty błąd popełniany przez leniwych graczy, którzy nie skupiają się na robieniu readów bazujących na wydarzeniach, które mają miejsce przy stoliku.

Teraz wszystko jest jasne, przynajmniej mam nadzieję, że tak jest, robisz read'y przy stoliku i ustalasz dane każdego gracza bazując na tym, co akurat się dzieje w tym turnieju. Ale skupmy się na esencji psychologicznego składnika teorii Wyjściowej Pozycji. Nie wiesz kim jesteś i jaki jest Twój status, dopóki nie wejdziesz na ring. Innymi słowy, możesz nie chcieć założyć, że jesteś najlepszym graczem przy stoliku; tak samo, jak możesz nie chcieć założyć, że jesteś najsłabszy. Twoja analiza tego małego społeczeństwa jednego stolika powinna zawierać ustalenie swojej pozycji i swojego miejsca w łańcuchu pokarmowych stolika. Zakładanie czegokolwiek na temat Twoich zdolności i szans w mieszance z tymi kombatantami zanim karty zostaną rozdane z całą pewnością powstrzyma Cię od uformowania poprawnego spojrzenia na stolik. Jesteś jednym z dziesięciu, dziewięciu, czy ośmiu mieszkańców tego małego świata i umiejętne umiejscowienie samego siebie pozwoli Ci zobaczyć siebie, tak jak widzi Cię cała reszta graczy, a to jest właśnie najlepsza pozycja dla każdego pokerzysty.

Wiadomość od Edytora: Popraw swoją wyjściową pozycję w świecie pokera przez granie na Ultimate Bet.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?