Pokerowy Psychiatra, Vol 13 – Kompletna Psychologia i Analiza Rozdania

Pokerowy Psychiatra, Vol 13 – Kompletna Psychologia i Analiza Rozdania 0001

Cecha, którą legitymują się wszyscy dobrzy pokerzyści, to umiejętność analizy rozdania i uczenia się na błędach. Bardzo dobrzy gracze podnoszą swoje umiejętności także przez analizowanie rozdań rozegranych przez innych; czy to opisanych w książkach, na filmach, w telewizji, czy opowiedzianych w rozmowie. Szkopuł w tym, że naprawdę rzadko znajdziesz się w sytuacji, która będzie identyczna z tą z omawianego rozdania. Z tego powodu „wypełniamy puste pola" swoimi własnymi pokerowymi doświadczeniami i często nie udaje nam się odtworzyć dynamiki stołu, która mogłaby przemienić nasze słabe zagranie w najlepsze możliwe w danej sytuacji posunięcie.

Pozwolę sobie to zilustrować, używając do tego rozdania, które zobaczyłem podczas transmisji turnieju NLHE z wpisowym $1000, który odbył się podczas WSOP 2006. Mogliście oglądać tą transmisję; chodzi o finałowy stolik, który ESPN zachwalało jako konfrontację pomiędzy Humberto Brenessem a Johnem Phanem. W rozdaniu miało dojść do wytypowania zdobywcy trzeciego miejsca. Poniżej prezentuję krótki raport o tym rozdaniu:

John Phan pasuje. Mike Pomeroy wchodzi na small blindzie, a Jon Friedberg czeka. Na flopie pojawia się As9d5h, Mike czeka. Jon wchodzi za $40000, a Mike sprawdza. Na turnie dochodzi Qs i Mike Pomeroy ponownie czeka. Jon Friedberg podbija o $400000 i zostaje sprawdzony. Na riverze na stole pojawia się 9c, Pomeroy czeka po raz trzeci. Friedberg wchodzi all in, a Pomeroy sprawdza i pokazuje Qh3d, co daje mu drugą parę – damy, którą ułożył na turnie. Friedberg pokazuje 5d5s, co daje mu fula z piątek i dziewiątek; na flopie ułożył trójkę, a na riverze dodał do tego fula. Mike Pomeroy kończy na trzeciej pozycji; Jon Friedberg i John Phan przechodzą do heads-upa, by walczyć o bransoletkę.

Podczas tego turnieju siedziałem na trybunach i nie mam zastrzeżeń co do raportu dotyczącego rozdania. Jeżeli przyjrzysz się rozdaniu, to jestem pewien, że część Twoich przemyśleń będzie brzmiała mniej więcej tak: „Co Pomeroy sobie myślał?" Dlaczego check-callował za 40K na flopie, następnie zrobił ten sam manewr za 400K na turnie, a następnie ponownie check-callował za ponad 800K (tak, ciągle miał jeszcze 800K) na riverze?

Jeżeli przed przeczytaniem powyższego raportu widziałeś to rozdanie na ESPN, z pewnością stwierdziłeś, że Mike Pomeroy musiał mieć jakieś zaćmienie. Jeżeli widziałeś transmisję, słyszałeś jak mówił, „To może być mój najgorszy call w życiu." Mike był chip leaderem siadając do finałowego stolika i ponownie sprawował ten zacny urząd, gdy przy wspomnianym stoliku pozostało już tylko trio. Rozdania przedstawione w telewizji pokazywały, że tracił on pewność siebie, a Jon Friedberg grał bardzo agresywnie. Jednak my, widzowie na trybunach, nie odnieśliśmy takiego wrażenia. Jasne było, że o zwycięstwie w turnieju przesądzi gra w 3 osoby. Tutaj decydowały karty, nie oszustwa, czy pomyłki. Całkowity obraz gry jest czasem zgoła różny od odizolowanych ujęć wyświetlanych w telewizji lub w prasie.

Więc, czy studiowanie rozdań przedstawionych w prasie lub na video jest złym pomysłem? Nie, pod żadnym pozorem nie. Chcę powiedzieć, że są pewne czynniki, których nie da się przelać na papier, czy na taśmę, co więcej, telewizyjne transmisje są na ogół edytowane tak, by spotęgować zainteresowanie widzów, co czasem zupełnie nie oddaje prawdziwej dynamiki rozgrywki. Częścią kompletnej analizy rozdania jest zastanowienie się, jak przeciwnicy zareagują na każde podbicie, sprawdzenie lub spasowanie. Częścią psychologii pokera jest umiejętność uzupełnienia brakujących informacji w serii wszystkich możliwych wyników tak, jakbyś to Ty siedział przy stoliku, a nie na sofie przed telewizorem, dzierżąc pilot w dłoni. Nie zastanawiaj się, dlaczego gracz zrobił taki ruch; zastanów się, dlaczego mógł go zrobić. Pod uwagę weź wszystkie opcje, każde możliwe rozwiązanie. Na koniec pamiętaj o tym, że niektóre posunięcia są po prostu złe, jednak inne, które pozornie wydają się beznadziejne, są prawidłowe, gdy weźmie się pod uwagę psychologię całej sytuacji.

WIĘCEJ HISTORII

O czym myślisz?