WSOP – Dwie Legendy (Brunson & Hellmuth) Odpadają w Dniu 1B

„Obsługa!". Doyle Brunson, zdobywca 10 bransoletek WSOP, przez niektórych uważany za najlepszego pokerzystę w historii tego sportu, właśnie przegrał sporą pulę. Nagle stał się graczem na short-stacku, mając zaledwie 3000 w żetonach przy Blindach, które na poziomie 3 wynosiły 50/100. Jeden gracz podbił, drugi wszedł all-in, Brunson również wszedł all-in, a gracz, który pierwszy podbił, spasował. Brunson miał od niego więcej żetonów, powinien więc otrzymać sporą ilość żetonów z powrotem. Niestety, dealer popełnił błąd w obliczaniu ilości żetonów i zaniżył kapitał Brunsona.

Doyle począł wyjaśniać sytuację pracownikowi obsługi. Pomimo wieku, umysł Doyle'a nadal pracuje trzeźwo i niesamowicie sprawnie – recytował on liczby i podbicia jak kalkulator, każde zagranie odwzorowywał z niesamowitą precyzją. Pozostali gracze przy stoliku potrzebowali odrobiny czasu, ale w końcu zaakceptowali wartości podane przez Brunsona. Pracownik obsługi starał się wyjaśnić „Doyle, rozpoczęliśmy już następną kolejkę i nie możemy nic zrobić."

Doyle jest niezadowolony i postanawia się kłócić z decyzją. „Nie zgadzam się z tym," powiedział swoim teksańskim akcentem, „Ale co mogę zrobić?" kręci głową, a mars na jego czole świadczy o tym, że na drodze do zwycięstwa pojawiła się kolejna przeszkoda. Przy stoliku powstał naprawdę grobowy nastrój, gdyż wszyscy zdawali się zgadzać z Doylem.

Gracz, który zagarnął żetony Brunsona czuł się beznadziejnie; wzrok każdego obserwatora skupiony był na jego żetonach, szczególnie na tych, które nie powinny się tam znaleźć. Zaczyna on przepraszać Doyle'a.

Niespodziewnie nastrój Doyle'a stanowczo się poprawia, a jego firmowy uśmiech powoli powraca. „Nie martw się synu, nic się nie stało. Bardzo dobrze zagrałeś, a poza tym to nie Twoja wina." Gracz wzdycha z ulgą i powraca myślami do sytuacji przy stoliku.

Doyle zmagał się z short stackiem i dotrwał do rozgrywek po przerwie obiadowej i wprowadzenia czwartego poziomu blindów, nim ostatecznie pożegnał się z turniejem. Jego odejściu towarzyszyły owacje na stojąco.

W zupełnie innym stylu zakończył swoją przygodę z turniejem Phil Hellmuth, który został wyeliminowany ze stolika ESPN. Po pokazaniu dużej dozy swojego firmowego "Helmutyzmu", czyli odzywek w stylu, „Nie wierzę, że spasowałem w tym rozdaniu" odpadł w taki sam sposób jak rok temu – jego A-Q nie obroniło się przed atakiem pocket sevens. Gdy w głośnikach rozległ się komunikat, że Phill Hellmuth został wyeliminowany z turnieju, tłum krzyczał z zachwytu, cieszył się i śmiał.

W ilości bransoletek może i jest między nimi remis (obaj mają ich po 10), ale w oczach pokerowej społeczności Doyle nadal ma przewagę – i to 2:1.

Wiadomość od Edytora: Doyle gra na Doyle's Room

• 
• 
• Wyślij Email znajomemu
• Drukuj